20-րդ դարավերջի հայ գրականություն. Արձակ

  1. Հրանտ Մաթևոսյան
  2. Վանո Սիրադեղյան
  3. Լևոն Խեչոյան
  4. Արտավազդ Փելեշյան
  5. Աղասի Այվազյան

Ընտրեցի Հրանտ Մաթևոսյանին, իր «Ահնիձոր» ժողովածուի Արջը պատմվածքը, որը ինձ խորհուրդ տվեց ուսուցիչս, որից շատ շնորհակալ եմ, քանի որ պատմվածը իսկը իմ համար էր, շատ դուր եկավ: Քանի որ Արջը պատմվածքը Հրանտ Մաթևոսյանի <<Ահնիձոր>> պատմվածքների ժողովածուից է, իսկ Ահնիձորը ինչպես գիտենք Մաթևոսյանի ծննդավայր գյուղն է, այդ պատճառով կարծում եմ, որ նա ուզեցել է ցույց տալ իր հայրենի գյուղում՝ Ահնիձորում ինչպես են կարևորել բնությունն ու բնության կենդանիներին: Իր նկարագրած մարդիկ կենդանիների հանդեպ շատ այսպես ասած բարի էին, քանի որ Արջի արածների վրա նրանք պարզապես ծիծաղում էին, իսկ քեռի Գրիշը ըստ ինձ՝ ուղղակի չէր ուզում սպանել արջին և դա կարծում եմ՝ նրա վախից չէր, այլ ուղղակի նրանք չէին ուզում սպանել, և վերջ: Նաև նկատեցի, որ ամեն անգամ կրակելուց նրանք վրիպում էին, և դա նրանք դիտմամբ էին անում, այսինքն չուզելով: Մաթևոսյանը նաև փորձում էր նկարագրել մարդ-կենդանի հարաբերությունները Ահնիձորում, որոնք տեղ-տեղ բավական ծիծաղելի էին:

 

 

 

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s